A thoroughly researched and highly detailed account of the formation of Iran’s first constitution, ratified on December 30, 1906, just a week before the death of Muzffar al-Din Shah. — Choice

“The Iranian Constitutional Revolution, 1906-1911″ Adds significantly to the recent body of excellent work on the important and exciting story of Iran’s first twentieth-century revolution. Particularly in her discussion of neglected groups and classes, including women, peasants, and workers, Afary sheds major new light on their role in this epochal event, an event which is key to the understanding of twentieth-century Iranian and world history. — Nikki Keddie, University of California, Los Angeles

ریشه های مردمی انقلاب مشروطه

منصور بنكداریان

نقلاب 1357 و برقراری جمهوری اسلامی به تشدید علاقه و تجدید نظرهای اساسی در باره انقلاب مشروطه انجامید. در سال های پس از برقراری رژیم اسلامی درایران كتاب ها و مقالات فراوانی درمورد اهداف، فعالیت ها، اندیشه ها، و دستاوردهای گروه ها و افراد هوادار و یا مخالف نهضت مشروطه به زبان های مختلف منتشر شده اند، كه در بسیاری از آنان جنبه هایی از انقلاب مشروطه از دیدگاه وقایع انقلاب اخیر و یا درچارچوب مسائلی كه پس از پیدایش حكومت اسلامی مطرح شده مورد بررسی قرار گرفته اند. برای مثال، برخی از این مطالعات به نقش روحانیون شیعه در حمایت و یا مخالفت با نهضت مشروطه، و یا دلایل عدم انحصار قدرت سیاسی توسط روحانیون در انقلاب مشروطه، تمركز كرده اند. ژانت آفاری نیز در اثر ارزنده خود به برخی از جنبه های ویژه انقلاب مشروطه كمابیش از چشم انداز تحولات پس از انقلاب می نگرد. به گفته وی، تضادهای اساسی اجتماعی (طبقاتی، جنسی، فرهنگی، و مذهبی) كه در پیدایش و پی آمدهای انقلاب مشروطه نقشی عمده داشتند، نه تنها هنوز به شكل های مختلف درجامعه امروزی ایران ادامه دارند، بلكه برخی از آن ها پس از استقرار رژیم اسلامی شدت بیشتری یافته اند. (صص1-2) گذشته از بررسی این تضادها، كتاب هم چنین به بررسی جنبه های دیگری از انقلاب مشروطه می پردازد كه در مطالعات دیگر اكثراً یا نادیده گرفته شده و یا فقط به صورت سطحی مطرح گشته اند

<<<